محمد سرابی/روزنامه نگار
هیچ بیماری نتوانسته است تمام زمین را مبتلا کند. هیچ زلزله ای تمام کره زمین را تکان نداده است. هیچ مصیبتی تمام انسان ها را گرفتار نکرده است؛ تنها یک بلا بود که بر همه مردم دنیا فرود آمد و آن «کمونیسم» بود.
کمونیسم کلمه دقیقی نیست ولی مقصود از آن مشخص است. هیچ کشوری و هیچ آدمی در قرن بیستم از کمونیسم درامان نماند. کمونیسم به هر کشوری که رفت، با داشته های آن ترکیب شد. لباس ملیت و مذهب و عقل و اعتقاد پوشید و هرچه که پیشتر وجود داشت را تا جایی که توانست، نابود کرد.
انقلاب سرخ هیچ لطمه ای به سرمایه داری وحشی نزد، تنها آن را قوی تر کرد. سرمایه داران به سرعت دریافتند که باید نقاط ضعف را بپوشانند و نیروی کار را به بیمه و بازنشستگی و خدمات درمانی دلخوش کنند تا بیشتر از آن کار بکشند و راه شورش را ببندند. سرمایه داری از جنبش و اعتصاب و عصیان کارگران و کشاورزان ترسیده بود و برای همین نه تنها بهره برداری از طبیعت را بیشتر کرد بلکه طلا را در جایی پنهان کرد که قابل مصادره و تصرف نباشد. سرمایه داری نظام مالیاتی برای فقرا ساخت و گریز گاه مالیاتی برای ثروتمندان پیدا کرد. …